Από Π

Στατιστικές πληροφορίες

Πησιάκοι Καστορίας: «Χωρίον οικούμενον υπό 150 χριστιανών και έχον εκκλησίαν και βρύσιν» [Σχινάς 1886].

Pesjak [Αυστριακός Χάρτης].

Пѣсъкъ / Костурска каза, 700 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Πεσιάκη: Σχισματικόν χωρίον κατά την έναρξη της ενόπλου δράσεως των ελληνικών σωμάτων. Ελληνικόν μετά την ανακήρυξην του Συντάγματος (1908). Ουδείς κίνδυνος σήμερον. Υπάρχουν 13 ελληνικαί οικογένειαι (116 ψυχαί) [Αρχείο Βάρδα / Καστανοχώρια].

Πισιάκι καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Πισάκοι Καστορίας, 148 άτομα (77 άρρενες και 71 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Πισάκοι Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Χρούπιστας [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Песјак, 8 σπίτια χριστιανών Σλάβων και 4 εξελληνισμένων Σλάβων [Милојевић 1920].

Πισάκιον Καστορίας, 143 άτομα (70 άρρενες και 73 θήλεις) [Απογραφή 1920].

«Η κοινότης Πισιάκων, μετονομάζεται εις κοινότητα Αμμουδάρας και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Πισιάκοι εις Αμμουδάρα» [ΦΕΚ 413 / 22.11.1926].

Αμμουδάρα (Πισιάκα) Καστορίας, 174 άτομα (91 άρρενες και 83 θήλεις). Δεν υπήρχε κανένας πρόσφυγας που να ήρθε μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 158, ετεροδημότες 14 και αλλοδαποί 2 [Απογραφή 1928].

Αμμουδάρα Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 249 (124 άρρενες και 125 θήλεις) [Απογραφή 1940].

Пецјак: Οικισμός Μακεδόνων και Ελλήνων το 1940 [Симовски].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 36 [Γρηγορίου].

Αμμουδάρα, 240 κάτοικοι, εκ των οποίων 120 ήταν σλαυόφωνοι [Στατιστική 1945].

Αμμουδάρα Καστορίας: 232 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

Πελκάτι Καστορίας: «Χωρίον έχοντος 200 χριστιανούς» [Σχινάς 1886].

Pelikat [Αυστριακός Χάρτης].

Pelkati, λειτουργία πατριαρχικού σχολείου και εκκλησίας [Χάρτης Κοντογιάννη].

Pilkadi / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 400 πατριαρχικοί Βούλγαροι. Λειτουργία ενός πατριαρχικού σχολείου με ένα δάσκαλο και 35 μαθητές [Brancoff 1905].

Πελκάτη, πατριαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και πατριαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Πιλκάτι Κορυτσάς: «337 ορθόδοξοι Έλληνες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Πιλκάτι καζά Κορυτσάς, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Πελκάτη Καστορίας, 341 άτομα (181 άρρενες και 160 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Πελκάτη Καστορίας, αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Σλήμνιτσας [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Пилкати, 60 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Πελκάτη Καστορίας, 308 άτομα (130 άρρενες και 178 θήλεις) - 69 οικογένειες [Απογραφή 1920].

«Η κοινότης Πελκάτης, μετονομάζεται εις κοινότητα Μονοπύλου και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Πελκάτη εις Μονόπυλον» [ΦΕΚ 156 / 8.8.1928].

Μονόπυλον (Πελκάτη) Καστορίας, 315 άτομα (141 άρρενες και 174 θήλεις). Υπήρχαν 7 πρόσφυγες (άρρενες) πού ήρθαν μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 289, ετεροδημότες 25 και ένας αλλοδαπός. Επίσης 52 δημότες απογράφηκαν αλλού [Απογραφή 1928].

Μονόπυλον Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 297 (128 άρρενες και 169 θήλεις). Νόμιμος πληθυσμός 345 [Απογραφή 1940].

Αριθμός οικοδομών το έτος 1940: 118 [Γρηγορίου].

Пилкати ή Пелкати: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Μονόπυλον, 297 κάτοικοι [Στατιστική 1945].

Μονόπυλον Καστορίας: 1 κάτοικος [Απογραφή 1951].

Pozdivišta [Αυστριακός Χάρτης].

Bosdivista, χριστιανοί ορθόδοξοι: 900 [Synvet 1878].

Μποσδίβιστα Καστορίας: «Έχει 400 χριστιανούς» [Σχινάς 1886].

Поздивища / Костурска каза, 700 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].

Pozdivista, λειτουργία πατριαρχικού και εξαρχικού σχολείου [Χάρτης Κοντογιάννη].

Μποσδίβιστα: «Το χωριό αποτελείτο το 1902 από 70 πατριαρχικές και 55 εξαρχικές οικογένειες» [Γούναρης].

Pozdivichta / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 920 εξαρχικοί Βούλγαροι. Λειτουργία ενός εξαρχικού σχολείου με ένα δάσκαλο και 41 μαθητές [Brancoff 1905].

Μποσδίβιστα, εξαρχικό χωριό προ του οθωμανικού Συντάγματος του 1908 και εξαρχικό μετά [Έγγραφο 4278].

Μποζδίβιστα Καστορίας: «400 ορθόδοξοι Έλληνες, υπό την βουλγαρικήν τρομοκρατίαν από του 1904 και 250 σχισματικοί βουλγαρίζοντες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Ποσδίβιστα καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Μποσδίβιστα Πρεσπών, 968 άτομα (563 άρρενες και 405 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Ποδοβίστα Φλωρίνης, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα μαζί με τον οικισμό Τσερνόλιστα [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Поздивиште, 135 σπίτια χριστιανών Σλάβων [Милојевић 1920].

Ποδοβίστα Καστορίας, 710 άτομα (303 άρρενες και 407 θήλεις) - 149 οικογένειες [Απογραφή 1920].

Ρευστοποιήθηκαν τρεις περιουσίες κατοίκων που μετανάστευσαν με τις οικογένειές τους στη Βουλγαρία [Μιχαηλίδης].

«Η κοινότης Ποδοβίστης, μετονομάζεται εις κοινότητα Χαλάρων και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Ποδοβίστα εις Χάλαρα» [ΦΕΚ 179 / 30.8.1927].

Ποδοβίστα (Χάλαρα) Καστορίας, 676 άτομα (281 άρρενες και 395 θήλεις). Δεν υπήρχαν πρόσφυγες πού να ήρθαν μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 668 και ετεροδημότες 8. Επίσης 12 δημότες απογράφηκαν αλλού [Απογραφή 1928].

Μποσδίβιστα (Χάλαρα), υπήρχαν 145 ξενόφωνες οικογένειες, εκ των οποίων 142 ήταν δεδηλωμένων σλαυϊκών φρονημάτων [Στατιστική 1932].

Χάλαρα Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 738 (329 άρρενες και 409 θήλεις). Νόμιμος πληθυσμός 775 [Απογραφή 1940].

Поздивишта: Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1912. Οικισμός χριστιανών Μακεδόνων το 1940 [Симовски].

Χαλάρα, 723 κάτοικοι, εκ των οποίων 700 ήταν σλαυόφωνοι. Συνείδησις Β [Στατιστική 1945].

Χάλαρα Καστορίας: 450 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

Pselsko (Selsko) [Αυστριακός Χάρτης].

Ψέλσκον Καστορίας: 350 χριστιανοί [Σχινάς 1886].

Селско / Костурска каза, 680 χριστιανοί Έλληνες [Кънчов 1900].

Pselskon, λειτουργία πατριαρχικής εκκλησίας [Χάρτης Κοντογιάννη].

Selsko / Caza de Kostour (Kastoria), χριστιανικός πληθυσμός: 750 Έλληνες. Λειτουργία ενός πατριαρχικού σχολείου με δύο δασκάλους και 60 μαθητές [Brancoff 1905].

Ψέλτσικο: Ελληνικόν χωρίον κατά την έναρξη της ενόπλου δράσεως των ελληνικών σωμάτων. Ελληνικόν κατά την ανακήρυξην του Συντάγματος (1908). Γλώσσα ελληνική. Υπάρχουν 45 ελληνικαί οικογένειαι (380 ψυχαί). Λειτουργία ενός ελληνικού αρρεναγωγείου με ένα διδάσκαλο [Αρχείο Βάρδα / Καστανοχώρια].

Τζέλσκον Καστορίας: «216 ορθόδοξοι Έλληνες» [Χαλκιόπουλος 1910].

Ψέλσκον καζά Καστορίας, χριστιανικός οικισμός [Χάρτης Κοντογόνη].

Ψέλτσκον Καστορίας, 403 άτομα (195 άρρενες και 208 θήλεις) [Απαρίθμηση 1913].

Ψέλτσκου Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα μαζί με τον οικισμό Ζούζουλη [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].

Ψέλτσκον Καστορίας, 317 άτομα (136 άρρενες και 181 θήλεις) - 49 οικογένειες [Απογραφή 1920].

«Η κοινότης Ψέλτσκου, μετονομάζεται εις κοινότητα Κυψέλης και ο ομώνυμος αυτή συνοικισμός Ψέλτσκον εις Κυψέλη» [ΦΕΚ 413 / 22.11.1926].

Κυψέλη (Ψέλτσκον) Καστορίας, 339 άτομα (171 άρρενες και 168 θήλεις). Υπήρχαν δύο πρόσφυγες (άρρενες) πού ήρθαν μετά το 1922. Ομοδημότες ήταν 315, ετεροδημότες 23 και ένας αλλοδαπός. Επίσης 24 δημότες απογράφηκαν αλλού [Απογραφή 1928].

Κυψέλη Καστορίας: Πραγματικός πληθυσμός 402 (199 άρρενες και 203 θήλεις). Νόμιμος πληθυσμός 428 [Απογραφή 1940].

Пчелско (Селско): Οικισμός χριστιανών Ελλήνων (Κατσαούνηδων) το 1912. Οικισμός χριστιανών Ελλήνων (Κατσαούνηδων) το 1940 [Симовски].

Κυψέλη, 402 κάτοικοι [Στατιστική 1945].

Κυψέλη Καστορίας: 402 κάτοικοι [Απογραφή 1951].

Στη δεκαετία του 1970 οι κάτοικοι του χωριού μετοίκησαν στο χωριό Μανιάκοι και στην πόλη της Καστοριάς [Νατσούλης].